dinsdag 2 augustus 2011

Jan Pieter in E-mineur: Groeten uit Oosterwijtwerd #2


In de jaren 50 van de vorige werd er, opnieuw in Duitsland, belangrijke stappen gezet op het gebied van galm, dit keer in de professionele opnamestudio. De ontwikkeling EMT plaatgalm apparaten. Destijds werd dit soort apparaten door de kritische luisteraar zeer bekritiseerd. Het diffuse geluid dat deze apparaten zouden veroorzaken, werd in schotschriften gehekeld met termen als "the gush of lush" (goede titel voor de tweede moeilijke plaat?).

Welch en Read wijdde in hun boek From Tin foil to stereo (1959) een heel hoofdstuk aan het afkeuren van het gebruik van excessieve galm in opnames, hetgeen ze afdeden als "sonic deception". Volgens hen bevat perfect gereproduceerd geluid niets meer dan de geluiden van de originele stemmen of instrumenten.

Het verzamelen van reflecterend geluid duidt op een inadequatie in het streven naar precisie in reproductie. Aan de ene kant is er de "dode" facsimile opname, met hierin het ideaal van de realiteit, aan de andere kant de projectie van illusie. Het moet toegegeven worden dat het onmogelijk is om een compleet symfonie orkest met een bevredigende akoestische effectiviteit in een gemiddelde woonkamer te doen laten klinken, maar dat zou geen reden mogen zijn om elke zanger en instrumentalist die de woonkamer via de opname bezoekt, te laten klinken alsof ze ergens anders, acht mijlen verderop, aan het zingen zijn.

De "kritische luisteraar" bestaat nog altijd. Hier spreekt iemand die zich Call all destroyer noemt over de indie-galmtrend van 2010:

i am pretty picky abt production so

this really isn't about trendiness--it's about laziness, and bands choosing production techniques that cover up poor musicianship, singing, and songwriting and then saying it's an aesthetic choice. i'm not saying this is happening intentionally, but i do think it i
s happening.


- call all destroyer. Saturday, 1 May 2010 19:42 (1 year ago)

Toch een prachtige machine die 1957 EMT Model 140 Plate Reverb. Een diffuse leugenaar en een illusionist, maar wel een goeie (hoop ik). En zoals ze toen in Duitsland galmmachines maakten, worden ze nu niet meer gemaakt (hoop ik ook).


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen